Via Twitter kwam ik in contact met @vorigelevens, ofwel, Marianne Notschaele – den Boer, reïncarnatietherapeute en auteur.
Zij zocht geïnteresseerden die haar nieuwste boek wilden lezen en hier een review over wilden schrijven. Het boek in kwestie, met de -voor mij zeer aansprekende- titel ‘Lichte zeden onder de zoden’ was voor mij een samenspel van twee uitersten. Erotiek en vorige levens. De kracht en noodzaak van erotiek hoef je mij, als de Nederlandse versie van Samantha Jones, niet uit te leggen.
Vorige levens zijn voor mij echter nog een maagdelijk terrein. Ik zeg niet dat ik er te nuchter voor ben, want ook ik heb een ‘herinnering’ waarvan ik niet zeker weet of het nu een droom is, of een echte herinnering. Die herinnering is overigens verre van erotisch, want ik loop op een pleintje, en ben omringd door dames in kledingdracht en een waterput. Of was ik gewoon in de Efteling, bij de put van Vrouw Holle?
Maar goed, dingen dringen pas goed tot mij door als ik in staat van totale ontspanning ben, dus ondergedompeld in een bad van kokosmelk, met een cacaomasker op mijn gezicht (chocolade, de bruine erotiek, zie ook hier), begon ik te lezen. Het leuke van het boek is, dat het allemaal afzonderlijke verhalen zijn, ieder weer met een eigen achtergrond, aandachtsgebied of probleem. Naast erotiek, komen er ook aspecten als relaties en vriendschappen naar voren, maar goed, sex sells, dus die verhaaltjes waren voor mij dan ook het meest aantrekkelijk.
Het boek leest lekker weg, ook vanwege de schrijfstijl van Marianne en ik kon me goed inleven in de personages. Door de unieke benadering van Marianne, die ze in haar praktijk hanteert en in dit boek goed naar voren liet komen, worden zelfs de meest sceptische mensen beïnvloed en overtuigd van een mogelijke reïncarnatie.
Toen ik na zo’n 45 minuten het boek uit had, het badschuim was weggetrokken, mijn cacaomasker door de hete dampen (van zowel het badwater als uit het boek) was weggesmolten en als een bruine smurrie tussen mijn borsten was gelopen en ik dus ter plekke een nieuwe trend bedacht, ‘Het Choco-Tepel-Petje’, handelsnaam ‘Choco-T-pad’, kon ik met recht zeggen dat dit boek me boeide en er waren tegelijkertijd diverse conclusies in me opgekomen.
Erotiek is niet iets wat genetisch bepaald is en heeft dus geen erfelijkheidsfactor. Je ontwikkelt je erotische IK door ervaringen, gedachten, fantasieën en het gewoon doen. Maar, waar komt dat allemaal vandaan? Waarom is de één beter in verleiden dan de ander? Het is geen vak op school, of opleiding. Er bestaat niet zoiets als Master of Seduction, of Bachelor of Porn. Alhoewel, er zijn natuurlijk wel voldoende redenen om de Kamasutra uit je hoofd te leren, al is het alleen al om te weten hoe je kuitkramp tijdens standje 93 kunt voorkomen, maar dat terzijde.
Marianne heeft mij door dit boek heel erg nieuwsgierig gemaakt, en ik kan het iedereen van harte aanbevelen om het te lezen. Het is een mooi samenspel van seks, psychologie, romantiek en waargebeurde ervaringen.
En ik? Ik ben uit dezelfde persoon gereïncarneerd als Samantha Jones. We zijn immers beiden gek op seks en de Birkin Bag van Hermes.
Zwoele zeden boven de zoden.
